یادداشتهای فرزندم

قربون قیافه گرفتن چون بابات باهت دعوا کرده بوده ناراحت بودی ...

  می خواهم برگردم به روزهای کودکی  آن زمان ها که :  پدر تنها قهرمان بود .  عشــق، تنـــها در آغوش مادر خلاصه میشد  بالاترین نــقطه ى زمین، شــانه های پـدر بــود ...  بدتـرین دشمنانم، خواهر و برادر های خودم بودند .  تنــها دردم، زانو های زخمـی ام بودند .  تنـها چیزی که میشکست، اسباب بـازیهایم بـود  و معنای خداحافـظ، تا فردا بود... ...

پسرم مشغول آتیش درست کردن ...

امسال دو تا کادو گرفتی یکی دوچرخه یکی هم فرش مبارکت باشه ...

...

امسال من سر کار بودم نتونستم بیام بهشت زهرا تو بابا دو نفری رفتید زنده باشی پسر مهربونم ...

امسال سه تایی رفتیم نزدیک استخر کلی ترقه بازی کردیم خوش گذشت ...